Όποιος θέλει να προχωρήσει πέρα από την κορυφή του παγόβουνου, χρειάζεται έναν τρόπο για να καταγράψει πού βρίσκεται πραγματικά ο οργανισμός — όχι μόνο τι δείχτηκε στην επίδειξη. Αυτή η σελίδα περιγράφει πώς εξελίσσεται αυτή η μέτρηση στο εργαλείο, από την εισαγωγή έως την επαναμέτρηση.
Η εισαγωγή ξεκινά με ένα συνοπτικό σύνολο ερωτήσεων σχετικά με τον οργανισμό: μέγεθος, τομέας, και ποιες αλυσίδες διαδικασιών περιλαμβάνονται στο τμήμα διαχείρισης δεδομένων. Αυτό είναι αρκετό για να προσαρμοστεί ο γύρος αποτύπωσης — όχι για να παραχθεί μια συμβουλή, καθώς αυτή έρχεται μόνο μετά την ίδια τη μέτρηση.
Η εισαγωγή δεν είναι δεσμευμένη σε ένα μόνο άτομο. Επειδή ο σχεδιασμός εργατικού δυναμικού και η στρατηγική AI βρίσκονται συνήθως σε διαφορετικές συσκέψεις, η καταχώρηση μπορεί να κατανεμηθεί σε πολλούς συμμετέχοντες: κάποιος συμπληρώνει το τμήμα διακυβέρνησης, κάποιος άλλος το τμήμα διαχείρισης δεδομένων ή λήψης αποφάσεων. Το εργαλείο συνδυάζει αυτό σε ένα ενιαίο σύνολο δεδομένων. Αυτό δεν απαιτεί επιπλέον συνάντηση — λειτουργεί μέσω ξεχωριστών, κοινοποιήσιμων φορμών που συμπληρώνονται η καθεμία στη δική της στιγμή.
Εδώ γίνεται η ουσιαστική δουλειά. Επτά διαστάσεις εξετάζονται μία προς μία, η καθεμία με περιγραφές επιπέδου με τις οποίες αντιπαραβάλλεται μια απάντηση. Με περισσότερους συμμετέχοντες προκύπτει μια εικόνα διασποράς: πού συμφωνεί ο οργανισμός και πού διαφέρουν οι εικόνες. Αυτή η διαφορά είναι από μόνη της πληροφορία — είναι ακριβώς το είδος της τάσης που η διοίκηση και το διευθυντικό συμβούλιο συχνά δεν μπορούν να προσδιορίσουν χωρίς κοινή εικόνα.
Μέσα στη διαχείριση δεδομένων υπολογίζεται μια επιμέρους βαθμολογία ανά αλυσίδα διαδικασιών, ώστε ένας μόνο συνολικός αριθμός να μην αποκρύπτει ότι μία διαδικασία έχει προχωρήσει πολύ και μια άλλη δεν έχει ακόμη ξεκινήσει.
Η καταχώρηση δεν ερμηνεύεται ούτε αναδιατυπώνεται από ένα γλωσσικό μοντέλο. Κάθε απάντηση συνδέεται με μια σταθερή περιγραφή επιπέδου ανά διάσταση, και η βαθμολογία προκύπτει απευθείας από αυτή τη σύνδεση. Έτσι κάθε αποτέλεσμα μπορεί να ανιχνευθεί πίσω σε μια συγκεκριμένη απάντηση σε μια συγκεκριμένη ερώτηση — καμία μαύρη κούτα, καμία συμβουλή τύπου black-box. Όποιος θέλει να μάθει γιατί μια διάσταση καταλήγει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο, μπορεί να το διαβάσει στην αιτιολόγηση.
Αυτό το βήμα απαιτεί τον περισσότερο χρόνο, απλά επειδή υπάρχουν επτά διαστάσεις και επειδή η διασπορά μεταξύ των συμμετεχόντων απαιτεί προσεκτική συμπλήρωση, όχι ταχύτητα.
Η αναφορά συγκεντρώνει το αποτέλεσμα του γύρου αποτύπωσης σε μια βαθμολογία ανά διάσταση με αιτιολόγηση, καθώς και τις επιμέρους βαθμολογίες ανά αλυσίδα διαδικασιών. Πάνω από αυτό υπάρχει μια σειρά προσέγγισης που ακολουθεί τον κανόνα «πρώτα τα θεμελιώδη»: οι διαστάσεις που στηρίζουν άλλες διαστάσεις έρχονται πρώτες, ανεξάρτητα από πού θα λάμβανε ο οργανισμός τα πιο άμεσα χειροκρότημα. Δύο σενάρια δείχνουν τι σημαίνει ένας πιο ήρεμος και ένας πιο γρήγορος ρυθμός, ώστε η συζήτηση για τον ρυθμό μεταξύ διοίκησης και διευθυντικού συμβουλίου να έχει κοινή αφετηρία αντί για διαίσθηση.
Η αναφορά έρχεται ως έγγραφο με τις βαθμολογίες, την αιτιολόγηση και τα σενάρια δίπλα-δίπλα, συμπληρωμένη με δύο ενότητες συνέχειας: μια απογραφή αποφάσεων και ένα σύνολο κανόνων για agents. Και τα δύο είναι δομημένη εργασία που παραμένει στο εργαλείο — ο βαρύτερος σχεδιασμός του λειτουργικού μοντέλου και της διακυβέρνησης ανήκει στη διαδρομή 2 ή 3, όχι σε αυτή την αναφορά.
Τι δεν κάνει η αναφορά: δεν προβλέπει αποτέλεσμα και δεν διεκδικεί αποδεδειγμένο αποτέλεσμα. Δεν υπάρχουν εκτελεσμένα έργα στα οποία να γίνεται παραπομπή — η αναφορά δομεί ό,τι υπάρχει, δεν εγγυάται τίποτα για το τι θα ακολουθήσει.
Έναν χρόνο αργότερα, ο ίδιος γύρος αποτύπωσης μπορεί να επαναληφθεί. Αυτό δεν αποδίδει ένα νέο σημείο εκκίνησης, αλλά μια σύγκριση: έχει προχωρήσει η τεχνολογία, έχει αλλάξει το επίπεδο ανά διάσταση, έχει μειωθεί η διασπορά μεταξύ των συμμετεχόντων; Για έναν οργανισμό που μετά την πρώτη μέτρηση προχώρησε μόνος του μέσω του οδικού χάρτη, αυτή είναι η στιγμή να δει αν οι κανόνες του πιλοτικού προγράμματος τηρήθηκαν και αν η κλιμάκωση είναι πράγματι στην ημερήσια διάταξη.
Η επαναμέτρηση απαιτεί την ίδια προσπάθεια εισαγωγής με τον πρώτο γύρο — όχι μια συντομευμένη έκδοση, επειδή κάθε διάσταση πρέπει να εξεταστεί εκ νέου με ειλικρίνεια για να παραμείνει συγκρίσιμη.
Η εισαγωγή και ο γύρος αποτύπωσης είναι δουλειά για τα άτομα εντός του οργανισμού που μπορούν να αξιολογήσουν τις διαστάσεις — συχνά ένας συνδυασμός διεύθυνσης, HR και IT. Δεν υπάρχει συνεντευκτής, δεν υπάρχει συντονιστής εργαστηρίου και δεν υπάρχει σύμβουλος που παρακολουθεί κατά τη συμπλήρωση: αυτό είναι σκόπιμο, το εργαλείο είναι αυτοεξυπηρετούμενο. Η ανθρώπινη καθοδήγηση εμφανίζεται μόνο αν ο οργανισμός την επιλέξει ο ίδιος, μετά την αναφορά, μέσω της διαδρομής 2 ή 3.
Περισσότερα για το τι μετράται ακριβώς βρίσκονται στη σελίδα Τι είναι, και οι διάφορες επόμενες διαδρομές αναπτύσσονται στην Αποτελέσματα. Για όποιον θέλει πρώτα να εμβαθύνει σε ό,τι κρύβεται κάτω από το παράθυρο συνομιλίας, υπάρχει η βάση γνώσης.
Το κουμπί για αυτή τη μέτρηση βρίσκεται προς το παρόν σε κατάσταση λίστας αναμονής: το εργαλείο δεν έχει κατασκευαστεί ακόμη, και αυτή η σελίδα περιγράφει ειλικρινά πώς θα λειτουργεί μόλις αυτό συμβεί.
Ένα επίπεδο ωριμότητας δηλώνει αν ο οργανισμός είναι έτοιμος για αυτό — δεν λέει ακόμη τίποτα για ποια καθήκοντα μετατοπίζονται συγκεκριμένα και πόσα ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης (fte) επηρεάζονται. Αυτή τη μετάφραση σε καθήκοντα, ώρες και συστήματα την κάνει η ανάλυση εργασίας της FTE TO AI, ως λογική συνέχεια αυτής της μέτρησης.
Vraag maar wat er moet staan voordat AI in uw organisatie kan landen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.