Kennisbank

Το επίπεδο intelligence: πώς φαίνεται στην πράξη

Το intelligence είναι το πέμπτο επίπεδο στη μέτρηση ωριμότητας του hybridresourcing, μετά τα baseline, foundation, activation και insight. Είναι το επίπεδο στο οποίο οι επτά διαστάσεις — από την οργάνωση και την υποδομή IT έως τη διαχείριση δεδομένων και τις εξαρτημένες διαστάσεις πάνω από αυτές — δεν λειτουργούν πλέον ανεξάρτητα η μία από την άλλη, αλλά είναι ευθυγραμμισμένες μεταξύ τους. Αυτό ακούγεται αφηρημένο μέχρι να δείτε τι συμβαίνει και τι δεν συμβαίνει πλέον στην πράξη.

Πώς το αναγνωρίζετε

Στα χαμηλότερα επίπεδα, η AI λειτουργεί σε πιλοτικά έργα, ανεξάρτητα μεταξύ τους, με μεταβλητή ιδιοκτησία. Στο επίπεδο intelligence, αυτό το μοτίβο έχει σπάσει. Οι αποφάσεις για νέες εφαρμογές δεν λαμβάνονται πλέον ανά έργο, αλλά προκύπτουν από μια δομή που υπάρχει ήδη: σαφή ιδιοκτησία, δεδομένα που είναι εντοπίσιμα και αξιόπιστα, υποδομή που μπορεί να διαχειριστεί επέκταση χωρίς κάθε πρωτοβουλία να προσκρούει εκ νέου στους ίδιους περιορισμούς. Ο οργανισμός δεν διαθέτει μία επιτυχημένη εφαρμογή, αλλά έναν τρόπο εργασίας στον οποίο οι εφαρμογές ενισχύουν η μία την άλλη αντί να εμποδίζουν η μία την άλλη.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα πηγαίνουν αυτόματα καλά. Σημαίνει ότι όταν κάτι πάει στραβά, ο οργανισμός γνωρίζει σε τι οφείλεται αυτό και πώς να το διορθώσει. Οι θεμελιώδεις διαστάσεις φέρουν τότε το βάρος των εξαρτημένων διαστάσεων, όπως πρέπει: πρώτα στέκεται η βάση, και μόνο μετά η εφαρμογή που βασίζεται σε αυτήν.

Τι διαφέρει από το επίπεδο insight

Στο επίπεδο insight, ο οργανισμός συχνά ήδη βλέπει καλά τι συμβαίνει: υπάρχει εικόνα για το τι λειτουργεί και τι όχι, γίνονται μετρήσεις και προσαρμογές. Αυτό που λείπει ακόμη στο επίπεδο insight είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι γνώσεις ενσωματώνονται δομικά στον τρόπο οργάνωσης του οργανισμού. Το intelligence είναι το βήμα στο οποίο αυτή η γνώση δεν είναι πλέον μια αναφορά, αλλά μέρος της ίδιας της λειτουργίας. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για αυτή τη μετάβαση, θα βρει μια ανάλυση στο πώς προχωράτε από το insight στο επόμενο επίπεδο.

Η διασπορά μεταξύ των συμμετεχόντων είναι σε αυτό το επίπεδο συνήθως μικρότερη από στα κατώτερα επίπεδα. Στα baseline και foundation, τα τμήματα σκοράρουν συχνά με μεγάλη απόκλιση μεταξύ τους, επειδή το ένα βρίσκεται ήδη πιο μπροστά από το άλλο. Στο επίπεδο intelligence, αυτή η διασπορά είναι συνήθως πιο περιορισμένη, όχι επειδή όλοι συμφωνούν σε όλα, αλλά επειδή η ίδια η δομή αφήνει λιγότερο περιθώριο για μεγάλες διαφορές στην αντίληψη. Αυτό είναι κάτι στο οποίο δίνει εικόνα ο γύρος με τα διαγράμματα της μέτρησης: όχι μόνο το μέσο επίπεδο, αλλά και πόσο ενιαία βιώνεται αυτή η εικόνα εντός του οργανισμού.

Τι απαιτεί το βήμα προς το επόμενο επίπεδο

Το intelligence είναι το υψηλότερο επίπεδο σε αυτή τη μέτρηση, και αυτό εγείρει το ερώτημα τι απομένει ακόμη να γίνει. Η απάντηση είναι ότι η επίτευξη ενός επιπέδου δεν αποτελεί τελικό σημείο. Η υποδομή παλιώνει, οι ομάδες μεταβάλλονται, νέες εφαρμογές φέρνουν νέες απαιτήσεις σχετικά με τα δεδομένα και τη διαχείριση. Η συντήρηση αυτού του επιπέδου απαιτεί εξίσου πολλή προσοχή όσο η επίτευξή του, και το ερώτημα μετατοπίζεται από «πώς φτάσαμε εδώ» σε «πώς το διατηρούμε αυτό ενόσω ο οργανισμός και η τεχνολογία συνεχίζουν να μεταβάλλονται». Μια ανάλυση αυτού του ερωτήματος βρίσκεται στο πώς συνεχίζετε να χτίζετε από το intelligence.

Για οργανισμούς που δεν έχουν φτάσει ακόμη σε αυτό το επίπεδο, είναι χρήσιμο να γνωρίζουν ότι ο δρόμος προς αυτό δεν γίνεται σε ένα βήμα. Η διαδρομή περνά μέσα από τα κατώτερα επίπεδα, και τα ερωτήματα που τίθενται σε κάθε επίπεδο διαφέρουν. Όποιος αναρωτιέται πώς φαίνονται τα πρώτα βήματα, θα το βρει στο πώς προχωράτε από το baseline στο επόμενο επίπεδο και στο βήμα που ακολουθεί, το οποίο περιγράφεται στο πώς προχωράτε από το activation στο επόμενο επίπεδο.

Τι δεν λέει αυτό το επίπεδο

Η επίτευξη του επιπέδου intelligence λέει κάτι για τον βαθμό στον οποίο ένας οργανισμός είναι δομημένος ώστε να φέρει εφαρμογές AI. Δεν λέει τίποτα για το ποιες εργασίες εντός αυτού του οργανισμού είναι κατάλληλες να αναλάβει η AI, και σε ποιο βαθμό. Αυτό είναι ένα άλλο ερώτημα, με ένα άλλο εργαλείο.

Η μέτρηση ωριμότητας του hybridresourcing αφορά την πλευρά της υποστήριξης: βρίσκεται ο οργανισμός, η υποδομή και η διαχείριση δεδομένων σε τέτοιο σημείο ώστε οι εφαρμογές AI να μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς να προσκρούσουν σε θεμελιώδεις περιορισμούς. Αυτό το ερώτημα είναι προϋπόθεση για το άλλο ερώτημα, δηλαδή ποιο μέρος της ίδιας της εργασίας είναι κατάλληλο για την AI. Για αυτό το ερώτημα υπάρχει η σάρωση εργασίας (werkscan) του FTE TO AI, η οποία υπολογίζει ανά εργασία ποιο μέρος της εργασίας μπορεί να αναληφθεί. Ένας οργανισμός στο επίπεδο intelligence διαθέτει τη δομή για να κάνει κάτι με τα αποτελέσματα αυτής της σάρωσης· όποιος θέλει να μάθει τι αποδίδει συγκεκριμένα μια σάρωση εργασίας όταν η AI αναλαμβάνει πράγματι εργασίες, θα το βρει στο τι μπορείτε να κάνετε με agents που εκτελούν εργασία.