Ένας COO κατευθύνει τη λειτουργία: ροή, χωρητικότητα, ποιότητα, συνέχεια. Πιλοτικά έργα ΑΙ που αποδίδουν καλά σε μια απομονωμένη γωνία της επιχείρησης λένε λίγα για αυτό. Το ερώτημα που μετράει δεν είναι αν κάτι λειτουργεί σε δοκιμαστική διάταξη, αλλά αν συνεχίζει να λειτουργεί όταν γίνει μέρος της καθημερινής λειτουργίας, με όλες τις εξαρτήσεις που αυτό συνεπάγεται.
Μια λειτουργία που έχει ήδη διαμορφωθεί σε συγκεκριμένο τρόπο εργασίας είναι δαπανηρό να αναστραφεί. Αν μια εφαρμογή ΑΙ εφαρμοστεί προτού οι διαδικασίες, τα δεδομένα και οι αρμοδιότητες είναι σε τάξη, δεν προκύπτει επιτάχυνση αλλά επιπλέον εργασία: διορθώσεις, εξαιρέσεις, άνθρωποι που ελέγχουν εκ νέου κάτι που το σύστημα έπρεπε ήδη να έχει κάνει. Αυτός ο κίνδυνος αγγίζει άμεσα τον COO, διότι η λειτουργία είναι αυτό για το οποίο πρέπει να λογοδοτήσει. Ένα πιλοτικό έργο που φαινόταν καλό σε μια επίδειξη, και έξι μήνες αργότερα οδηγεί σε διαταραγμένη παράδοση ή επιπλέον διαχείριση σφαλμάτων, είναι πρόβλημα που καταλήγει στο γραφείο του.
Υπάρχει και το αντίθετο ρίσκο: να περιμένει κανείς πολύ καιρό πριν κλιμακώσει επειδή κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει αν ο οργανισμός είναι έτοιμος. Τότε οι ανταγωνιστές ή άλλα τμήματα της επιχείρησης συνεχίζουν να προηγούνται, χωρίς να υπάρχει τεκμηριωμένος λόγος για αυτό. Και οι δύο κίνδυνοι προκύπτουν από το ίδιο κενό: δεν υπάρχει κοινή εικόνα για το πού βρίσκεται πραγματικά ο οργανισμός.
Ένας COO θέλει μια βάση για να χτίσει αποφάσεις που δεν εξαρτάται από τον ενθουσιασμό μιας πιλοτικής ομάδας. Θέλει να ξέρει αν ο οργανισμός, ανεξάρτητα από επιμέρους έργα, είναι διαμορφωμένος για να στηρίξει την ΑΙ: είναι οι διαδικασίες περιγεγραμμένες και επαναλήψιμες, είναι η υποδομή αρκετά σταθερή, είναι τα δεδομένα διαθέσιμα και αξιόπιστα στο σημείο όπου χρειάζονται. Αυτό είναι διαφορετικό ερώτημα από το «λειτουργεί αυτή η συγκεκριμένη εφαρμογή». Είναι το ερώτημα αν το υπόστρωμα είναι σωστό, ανεξάρτητα από ποια εφαρμογή θα χτιστεί αργότερα πάνω σε αυτό.
Αυτό το υπόστρωμα αποτελείται από πολλά επίπεδα, και η σειρά με την οποία εξετάζονται δεν είναι τυχαία. Ο οργανισμός, η υποδομή IT και η διαχείριση δεδομένων καθορίζουν τι είναι δυνατό· διαστάσεις που εξαρτώνται από αυτά, όπως η λήψη αποφάσεων ή η συνεργασία γύρω από την ΑΙ, δεν μπορούν να προχωρήσουν πέρα από όσο επιτρέπει αυτή η βάση. Ένας COO που το γνωρίζει θέτει τα ερωτήματά του με τη σωστή σειρά, αντί να ξεκινά από την εφαρμογή που είναι πιο ορατή.
Ένας COO δεν δέχεται απάντηση που βασίζεται σε μία μόνο γνώμη. «Η ομάδα είναι έτοιμη» είναι δήλωση ενός ατόμου, βασισμένη σε ό,τι βλέπει αυτό το άτομο από τη θέση του. Ένας IT manager, ένας operations manager και ένας team leader συχνά βλέπουν διαφορετικό οργανισμό, ακόμα και όταν μιλούν για το ίδιο τμήμα. Αυτή η διασπορά είναι ακριβώς ο λόγος που η βαθμολογία ενός ατόμου δεν αρκεί: κρύβει διαφωνίες που, στην κλιμάκωση, θα εμφανιστούν αργότερα.
Γι' αυτό λειτουργεί μια μέτρηση που επιτρέπει σε πολλά άτομα να βαθμολογήσουν ξεχωριστά, σε πέντε επίπεδα — από baseline έως foundation, activation, insight και τελικά intelligence — κατανεμημένα σε επτά διαστάσεις. Όχι για να υπολογιστεί ένας μέσος όρος, αλλά για να φανεί πού διαφέρουν οι απαντήσεις. Η μεγάλη διασπορά σε μια διάσταση είναι από μόνη της πληροφορία: σημαίνει ότι δεν υπάρχει κοινή εικόνα, και αυτό είναι διαφορετικό από ένα χαμηλό επίπεδο. Ένας οργανισμός που βαθμολογεί χαμηλά αλλά ομόφωνα σε όλες τις διαστάσεις γνωρίζει τουλάχιστον πού βρίσκεται. Ένας οργανισμός με μεγάλη διασπορά δεν το γνωρίζει ακόμα, και πρέπει πρώτα να το διερευνήσει προτού ένα επίπεδο αποκτήσει νόημα.
Ένας COO δεν δέχεται επίσης απάντηση που υπονοεί εγγύηση. Μια μέτρηση ετοιμότητας λέει κάτι για την κατάσταση του οργανισμού αυτή τη στιγμή, όχι για τι θα αποδώσει αργότερα μια εφαρμογή ΑΙ. Αυτή η διάκριση δεν είναι λεπτή για κάποιον με λειτουργική ευθύνη: γνωρίζει ότι η ετοιμότητα είναι προϋπόθεση, όχι αποτέλεσμα.
Η λειτουργία δεν είναι το μόνο επίπεδο στο οποίο τίθενται αυτά τα ερωτήματα. Αυτό που για τον COO είναι η συνέχεια των διαδικασιών, για άλλους ρόλους στην επιχείρηση είναι διαφορετικό ζήτημα: τι εξετάζει ένας CIO στην ωριμότητα ΑΙ περιγράφει το ερώτημα από την οπτική της υποδομής και της αρχιτεκτονικής συστημάτων, ενώ τι εξετάζει ένας CHRO στην ωριμότητα ΑΙ εξετάζει τι απαιτεί αυτό από τους ανθρώπους και τους ρόλους. Για επιχειρήσεις όπου η λειτουργία είναι δομημένη γύρω από έργα και τοποθεσίες αντί για μια κεντρική διαδικασία, ισχύουν διαφορετικά μοτίβα, όπως περιγράφεται στο πόσο προχωρημένη είναι η κατασκευή στην ωριμότητα ΑΙ.
Η μέτρηση που κάνει αυτή τη διασπορά ορατή βρίσκεται υπό ανάπτυξη. Όποιος εγγραφεί στη λίστα αναμονής θα αποκτήσει πρόσβαση μόλις το εργαλείο είναι έτοιμο για χρήση. Προς το παρόν δεν υπάρχει αναφορά για λήψη ούτε συνεδρία για κράτηση· υπάρχει ένα εργαλείο υπό ανάπτυξη, χτισμένο πάνω στο ερώτημα που θέτει στην πραγματικότητα ένας COO, και όχι στο ερώτημα που είναι εύκολο να απαντηθεί.
Η μέτρηση ωριμότητας απαντά αν ο οργανισμός μπορεί να στηρίξει την ΑΙ: αν τα θεμέλια υπάρχουν για να χτιστεί κάτι διαρκές. Μόλις υπάρχει αυτή η εικόνα, το ερώτημα μετατοπίζεται από την ικανότητα στήριξης στο περιεχόμενο: ποιο μέρος της εργασίας μπορεί όντως να αναλάβει η ΑΙ, εργασία προς εργασία, αντί για ολόκληρο τον οργανισμό. Αυτή είναι διαφορετική μέτρηση, με διαφορετικό είδος απάντησης, και αυτή τη βρίσκει ένας COO στο werkscan του FTE TO AI.
Vraag maar wat er moet staan voordat AI in uw organisatie kan landen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.