Kennisbank

Τι θέλει να γνωρίζει ένας CIO προτού πει ναι στην κλιμάκωση

Ένας CIO καλείται να φέρει τις πρωτοβουλίες AI σε λειτουργία, και ταυτόχρονα να φέρει το βάρος αν κάτι πάει στραβά. Όχι επειδή η τεχνολογία αποτυγχάνει, αλλά επειδή ένα pilot που λειτούργησε πάνω σε ένα ξεχωριστό κομμάτι υποδομής δεν επαναλαμβάνεται εύκολα στο υπόλοιπο του οργανισμού. Γνωρίζει ότι το παράθυρο για να γίνουν σωστά οι αρχιτεκτονικές επιλογές είναι μικρό: μόλις ενσωματωθεί κάτι λάθος, κάθε επόμενη επέκταση κληρονομεί αυτό το σφάλμα.

Η ερώτηση που θέτει δεν είναι «λειτουργεί αυτό», αλλά «στηρίζει το επίπεδο από κάτω αυτό». Λειτουργεί η διάσταση διαχείρισης δεδομένων με τρόπο που ένα μοντέλο λαμβάνει συνεπή, επικαιροποιημένη εισροή, ή βασίζεται το pilot σε ένα χειροκίνητα καθαρισμένο αρχείο εξαγωγής που κανείς δεν μπορεί να επαναλάβει; Είναι η υποδομή IT διαμορφωμένη έτσι ώστε μια νέα εφαρμογή να συνδέεται με ό,τι ήδη υπάρχει, ή πρέπει κάθε έργο να στήνει το δικό του περιβάλλον; Αυτές δεν είναι ερωτήσεις για φιλοδοξία. Είναι ερωτήσεις για το θεμέλιο, και ένας CIO γνωρίζει ότι το θεμέλιο δεν επιδιορθώνεται εκ των υστέρων με ενθουσιασμό.

Η απάντηση που δεν δέχεται

Ένας CIO δεν δέχεται ότι μια βαθμολογία «ωριμότητας στην AI» είναι ένας μοναδικός αριθμός για ολόκληρο τον οργανισμό. Έχει δει πολύ συχνά ότι ένας μέσος όρος κρύβει ένα αδύναμο επίπεδο κάτω από ένα ισχυρό. Ένας οργανισμός μπορεί να έχει υψηλή βαθμολογία στη διακυβέρνηση και παρόλα αυτά να κολλήσει επειδή η διάσταση διαχείρισης δεδομένων από κάτω δεν έχει αναπτυχθεί το ίδιο. Θέλει να βλέπει τις διαστάσεις ξεχωριστά, με τη σειρά με την οποία η μία στηρίζει την άλλη: οργάνωση και υποδομή και διαχείριση δεδομένων πρώτα, επειδή από αυτά εξαρτάται αν όλα όσα έρχονται μετά θα κρατήσουν.

Δεν δέχεται επίσης ότι η μέτρηση προέρχεται από τον ίδιο, ή από το τμήμα που ζητά πιο επίμονα προϋπολογισμό. Μια αξιολόγηση αρχιτεκτονικής από το ίδιο το τμήμα IT τείνει να επιβεβαιώνει την εικόνα που ήδη είχε αυτό το τμήμα. Αυτό που χρειάζεται είναι μια βαθμολογία που προκύπτει από έναν γύρο ομαδικής βαθμολόγησης (plot-ronde): πολλά άτομα που βαθμολογούν ξεχωριστά και ταυτόχρονα, έτσι ώστε να γίνεται ορατό πού διαφέρουν οι εικόνες αρχιτεκτονικής και κινδύνου. Αν ο CIO τοποθετεί την υποδομή στο επίπεδο activation και η επιχειρησιακή πλευρά την κρατά στο baseline, αυτή η διαφορά είναι από μόνη της το σήμα. Όχι ο μέσος όρος μεταξύ τους.

Τι έχει να κερδίσει

Ό,τι κερδίζει ένας CIO με μια ειλικρινή μέτρηση είναι ένας λόγος να πει όχι που αντέχει. Όχι «δεν το εμπιστεύομαι», αλλά «η διάσταση διαχείρισης δεδομένων βρίσκεται στο baseline, και σε αυτό δεν μπορεί να στηριχθεί καμία εφαρμογή που βασίζεται σε συνεπή εισροή». Αυτή είναι μια θέση που μπορεί να εξηγήσει σε έναν CEO ή CFO που κυρίως θέλει να δει κλιμάκωση. Η μέτρηση ωριμότητας της hybridresourcing δίνει σε αυτή τη θέση μια μορφή: πέντε επίπεδα, από baseline έως intelligence, σε επτά διαστάσεις, με ορατή διασπορά ανάμεσα σε ποιος βρίσκεται πού.

Ό,τι κερδίζει επίσης είναι μια σειρά προτεραιότητας. Ένας CIO που μπορεί να υποδείξει ανά διάσταση τι πρέπει να έρθει πρώτο, δεν χρειάζεται να επιλέξει ανάμεσα στο να αναλάβει τα πάντα ταυτόχρονα και στο να μην κάνει τίποτα. Μπορεί να δώσει προτεραιότητα στο θεμελιακό επίπεδο — οργάνωση, υποδομή, διαχείριση δεδομένων — έναντι του εξαρτημένου, επειδή αυτή είναι η σειρά με την οποία λειτουργεί, όχι επειδή έχει αυτή την προτίμηση. Αυτή η διάκριση είναι ακριβώς αυτό που κάνει μια συζήτηση για προτεραιότητες διαφορετική: δεν αφορά πλέον τι φαίνεται πιο επείγον, αλλά τι είναι δυνατό δεδομένου του τι ήδη υπάρχει.

Τι δεν βρίσκει ένας CIO σε αυτή τη μέτρηση

Αυτή η μέτρηση δεν λέει τίποτα για ποιες εργασίες μπορεί να αναλάβει η AI. Λέει αν ο οργανισμός είναι σε σημείο όπου μια ανάληψη μπορεί να στηριχθεί χωρίς να καταρρεύσει το επίπεδο κάτω από την εφαρμογή. Αυτή η διάκριση εμφανίζεται και σε άλλους ρόλους: τι ζυγίζει ένας CEO μεταξύ φιλοδοξίας και θεμελίου, σε τι δίνει προσοχή ένας COO όταν η εκτέλεση πρέπει να στηρίξει την AI, και τι βλέπει ένας workforce leader όταν η πλευρά του προσωπικού δεν συμβαδίζει περιστρέφονται όλα γύρω από αυτή την ερώτηση αντοχής, όχι γύρω από ποια εργασία αλλάζει.

Η διασπορά μεταξύ ρόλων είναι εξίσου ενημερωτική με το ίδιο το επίπεδο. Αν ο CIO τοποθετεί την υποδομή στο insight και ο CHRO κρατά τη διαχείριση δεδομένων στο foundation, τότε αυτό το κενό είναι το σημείο όπου ένα pilot θα κολλήσει αργότερα — όχι στην τεχνολογία, αλλά στη σύνδεση ανάμεσα σε ό,τι έχει έτοιμο το IT και σε ό,τι κάνει περαιτέρω ο οργανισμός με αυτό. Η ίδια δομή, εφαρμοσμένη σε έναν κλάδο αντί για έναν οργανισμό, δείχνει πόσο μεγάλη μπορεί να είναι αυτή η διαφορά: δείτε για παράδειγμα πώς βαθμολογείται ο κατασκευαστικός κλάδος στις επτά διαστάσεις ωριμότητας ή πού βρίσκεται ο κλάδος εγκαταστάσεων στην ίδια κλίμακα.

Η μέτρηση ωριμότητας της hybridresourcing βρίσκεται υπό κατασκευή. Όποιος θέλει να χρησιμοποιήσει τον γύρο ομαδικής βαθμολόγησης (plot-ronde) για να βαθμολογήσει τον δικό του οργανισμό ή την δική του ομάδα, μπορεί να εγγραφεί στη λίστα αναμονής· προς το παρόν δεν υπάρχει τίποτα να παραγγελθεί, μόνο μια θέση για να αποκτήσει κανείς πρόσβαση πρώτος μόλις το εργαλείο είναι έτοιμο.

Αν η απάντηση σε αυτή τη μέτρηση είναι ότι το θεμέλιο υπάρχει, ακολουθεί μια άλλη ερώτηση: ποιο μέρος της ίδιας της εργασίας είναι μεταβιβάσιμο στην AI. Αυτό δεν είναι κάτι που απαντά αυτή η σελίδα. Αυτόν τον υπολογισμό τον κάνει το werkscan της FTE TO AI, το οποίο υπολογίζει ανά εργασία ποιο μέρος της δουλειάς μπορεί να αναληφθεί — μια ερώτηση που έχει νόημα μόνο όταν ο CIO γνωρίζει ότι το επίπεδο από κάτω κρατά.