Ένα χαμηλό αποτέλεσμα στη μέτρηση ωριμότητας προκαλεί στις περισσότερες διοικήσεις το ίδιο ερώτημα: πόσο σοβαρό είναι αυτό. Η απάντηση είναι ότι το ερώτημα καθαυτό έρχεται πρόωρα. Ένας χαμηλός αριθμός σε μία από τις επτά διαστάσεις μπορεί να σημαίνει δύο σενάρια που έχουν ελάχιστη σχέση μεταξύ τους, και το εργαλείο από μόνο του δεν σας λέει ποιο από τα δύο ισχύει.
Το πρώτο σενάριο είναι ο οργανισμός που βρίσκεται στην αρχή. Δεν υπάρχει διαχείριση δεδομένων που διατηρείται σταθερά, δεν υπάρχει υποδομή που μπορεί να στηρίξει εφαρμογές AI, και ο οργανισμός δεν έχει ακόμη αναπτύξει τη συνήθεια της εργασίας με συστήματα AI. Σε αυτό το σενάριο, η χαμηλή βαθμολογία είναι μια ακριβής περιγραφή της κατάστασης. Δεν υπάρχει τίποτα περίεργο σε αυτό· οι περισσότεροι οργανισμοί ξεκινούν από εδώ. Αυτό που έχει σημασία είναι η σειρά με την οποία αυτό οικοδομείται. Στη σελίδα γιατί οι θεμελιώδεις διαστάσεις πρέπει να έρθουν πρώτες διαβάζετε γιατί η οργάνωση, η υποδομή IT και η διαχείριση δεδομένων δεν βρίσκονται δίπλα στις άλλες διαστάσεις αλλά από κάτω τους — ένα επίπεδο intelligence στη λήψη αποφάσεων έχει μικρή αξία αν τα δεδομένα στα οποία βασίζονται αυτές οι αποφάσεις δεν είναι αξιόπιστα.
Το δεύτερο σενάριο είναι λιγότερο ορατό και συχνά πιο απροσδόκητο για μια διοίκηση. Ο οργανισμός έχει όντως οικοδομήσει κάτι — πιλοτικά προγράμματα, μεμονωμένες εφαρμογές, μια ομάδα που εργάζεται με αυτά — αλλά τα άτομα που συμπληρώνουν το ερωτηματολόγιο βαθμολογούν ουσιωδώς διαφορετικά. Ο CIO βλέπει μια υποδομή που είναι έτοιμη· ο COO βλέπει διαδικασίες που ακόμη βασίζονται σε χειροκίνητο έλεγχο. Ο CHRO βλέπει έναν οργανισμό που ασπάζεται το AI· οι επικεφαλείς ομάδων βλέπουν ανθρώπους που αφήνουν τα εργαλεία στην άκρη μόλις τα πράγματα γίνουν δύσκολα. Σε αυτό το σενάριο, η χαμηλή μέση βαθμολογία δεν είναι το πρόβλημα. Η διασπορά είναι το πρόβλημα.
Γι' αυτό ακριβώς η μέτρηση λειτουργεί με έναν γύρο plot: πολλά άτομα βαθμολογούν ξεχωριστά, χωρίς να βλέπουν τις απαντήσεις των άλλων, και μόνο μετά γίνεται ορατή η διασπορά. Ένας οργανισμός με χαμηλή μέση τιμή και μικρή διασπορά γνωρίζει πού βρίσκεται και μπορεί να προχωρήσει από εκεί. Ένας οργανισμός με μια μέση τιμή που φαίνεται αποδεκτή αλλά με μεγάλη διασπορά έχει ένα διαφορετικό πρόβλημα: δεν υπάρχει κοινή εικόνα της πραγματικότητας, και αυτή η εικόνα πρέπει πρώτα να υπάρξει προτού μια βαθμολογία σημαίνει κάτι.
Η μέτρηση εντοπίζει τη διασπορά. Δεν την εξηγεί, και δεν τη λύνει. Αν ο CIO και ο COO βαθμολογούν συστηματικά διαφορετικά στην υποδομή IT, τότε αυτό είναι μια συζήτηση που πρέπει να γίνει — σχετικά με τι ακριβώς έχει χτιστεί, ποιος έχει πρόσβαση σε αυτό, και ποιο μέρος αυτού λειτουργεί σε παραγωγή σε σχέση με ένα πιλοτικό περιβάλλον. Η μέτρηση προσφέρει την αφετηρία αυτής της συζήτησης, όχι το αποτέλεσμα. Το ίδιο ισχύει για το σενάριο ένα: το να γνωρίζετε ότι δεν υπάρχει ακόμη τίποτα, δεν είναι σχέδιο για να χτίσετε κάτι. Στις σελίδες πόσο ώριμος είναι ο οργανισμός σας όσον αφορά το AI και πόσο ώριμη είναι η υποδομή IT σας όσον αφορά το AI περιγράφεται ανά διάσταση σε τι κοιτάζουν τα επίπεδα από baseline έως intelligence, ώστε μια χαμηλή βαθμολογία να αποκτά κατεύθυνση αντί να είναι απλώς μια κρίση.
Μια χαμηλή βαθμολογία στις θεμελιώδεις διαστάσεις δεν σημαίνει ότι εξαρτημένα θέματα όπως η λήψη αποφάσεων και η συμπεριφορά agent γίνονται σχετικά μόνο μετά από έναν χρόνο. Σημαίνει ότι αυτά τα θέματα μπορούν να καταγραφούν ήδη τώρα, ακόμη και αν η εκτέλεση πρέπει να περιμένει. Ποιες αποφάσεις λαμβάνονται στην πραγματικότητα σε έναν οργανισμό και από ποιον, περιγράφεται στη σελίδα τι πρέπει να περιλαμβάνει μια απογραφή αποφάσεων, και ποιες από αυτές τις αποφάσεις παραμένουν καταρχήν εκτός εμβέλειας αυτοματοποίησης — για νομικούς, ηθικούς ή διοικητικούς λόγους — διαβάζετε στη σελίδα ποιες αποφάσεις δεν επιτρέπεται ποτέ να αυτοματοποιηθούν. Αυτή η εργασία μπορεί να ξεκινήσει ενώ οι θεμελιώδεις διαστάσεις ακόμη αναπτύσσονται· δεν χρειάζεται να περιμένει μέχρι η υποδομή να είναι σε τάξη, αν και η εκτέλεση θα περιμένει γι' αυτό.
Μια χαμηλή βαθμολογία δεν προβλέπει ούτε χρονοδιάγραμμα ούτε αποτέλεσμα. Δύο οργανισμοί με πανομοιότυπη βαθμολογία μπορούν να έχουν μπροστά τους πολύ διαφορετικές διαδρομές, ανάλογα με το πού ακριβώς βρισκόταν η διασπορά, ποιο σενάριο ίσχυε, και πόσο από το θεμέλιο υπήρχε ήδη ανεπίσημα χωρίς να μπορεί το ερωτηματολόγιο να το συλλάβει. Η μέτρηση είναι μια φωτογραφία με επτά διαστάσεις και πέντε επίπεδα· δεν είναι πρόβλεψη για το τι θα συμβεί μετά από αυτή τη φωτογραφία.
Ενώ η μέτρηση ωριμότητας απεικονίζει την ικανότητα του οργανισμού να αντέξει — μπορεί ο οργανισμός να στηρίξει το AI, με βάση το τι υπάρχει ως θεμέλιο και κοινή εικόνα — ένα άλλο ερώτημα αφορά κάτι διαφορετικό: τι μπορεί το AI να αναλάβει στην πραγματικότητα σε αυτόν τον οργανισμό. Αυτό είναι ένα ερώτημα επιπέδου εργασίας, όχι ερώτημα επιπέδου οργανισμού, και απαντάται από το werkscan του FTE TO AI, το οποίο υπολογίζει ανά εργασία ποιο μέρος αυτής μπορεί να αναληφθεί από το AI. Τα δύο ερωτήματα διαδέχονται το ένα το άλλο: μόνο όταν είναι σαφές αν, και πού, ο οργανισμός μπορεί να αντέξει το βάρος, έχει σημασία να γνωρίζουμε τι μπορεί πράγματι να αναληφθεί. Όποιος βλέπει μια χαμηλή βαθμολογία στη μέτρηση, δεν μπορεί λοιπόν να αναστρέψει αυτά τα δύο ερωτήματα — αλλά μπορεί να τα φέρει και τα δύο ήδη υπόψη του.
Vraag maar wat er moet staan voordat AI in uw organisatie kan landen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.