Τι απαιτεί πραγματικά ένα υψηλότερο επίπεδο στη διάσταση οργάνωση

Από τις επτά διαστάσεις στη μέτρηση ωριμότητας, η οργάνωση είναι η διάσταση που υποτιμάται περισσότερο. Ενώ η υποδομή ΙΤ και η διαχείριση δεδομένων μπορούν να προσδιοριστούν ως συστήματα, συνδέσεις ή σύνολα δεδομένων, η οργάνωση αφορά κάτι λιγότερο πιασιάρικο: ποιος αποφασίζει, ποιος είναι υπεύθυνος όταν μια εφαρμογή AI κάνει κάτι που κανείς δεν είχε προβλέψει, και αν υπάρχει ένα σημείο όπου συγκλίνουν αυτού του είδους τα ερωτήματα. Πολλοί οργανισμοί ξεκινούν πιλοτικά προγράμματα χωρίς να έχουν απαντηθεί αυτές οι ερωτήσεις. Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που τα πιλοτικά προγράμματα κολλάνε — όχι επειδή αποτυγχάνει η τεχνολογία, αλλά επειδή δεν υπάρχει κανείς που να πρέπει να λογοδοτήσει για το αποτέλεσμα της τεχνολογίας.

Τι μετρά η διάσταση οργάνωση

Η μέτρηση ωριμότητας σε αυτή τη διάσταση δεν εξετάζει τι λέει ότι θέλει ένας οργανισμός, αλλά τι έχει καθιερωθεί δομικά. Υπάρχει ρόλος που είναι ιδιοκτήτης των πρωτοβουλιών AI, ή εξαρτάται από ποιος είναι ενθουσιασμένος τη δεδομένη στιγμή; Υπάρχει διαδικασία για την αξιολόγηση ενός πιλοτικού προγράμματος πριν κλιμακωθεί, ή αυτή επινοείται κατά περίπτωση; Ξέρει ένας επικεφαλής ομάδας σε ποιον πρέπει να απευθυνθεί όταν μια εφαρμογή AI λαμβάνει μια απόφαση που δεν μπορεί να εξηγήσει; Αυτές δεν είναι ερωτήσεις για φιλοδοξία. Είναι ερωτήσεις για δομή, και η δομή είναι ακριβώς αυτό που κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα επίπεδο και το επόμενο.

Τα πέντε επίπεδα — baseline, foundation, activation, insight, intelligence — περιγράφουν μια εξέλιξη. Στο baseline δεν υπάρχει κοινή εικόνα για ποιος αποφασίζει για τι· οι πρωτοβουλίες προκύπτουν εδώ κι εκεί χωρίς κανείς να τις συγκεντρώνει. Στο foundation υπάρχει μια πρώτη μορφή ιδιοκτησίας, συχνά σε μία λειτουργία ή τμήμα, αλλά χωρίς ο υπόλοιπος οργανισμός να το γνωρίζει. Το activation σημαίνει ότι η λήψη αποφάσεων για την AI έχει αποκτήσει σταθερή θέση, με μια διαδικασία που ακολουθείται από περισσότερα από ένα άτομα. Το insight προσθέτει ότι ο οργανισμός μαθαίνει από προηγούμενες πρωτοβουλίες — επιτυχίες και αποτυχίες καταγράφονται και χρησιμοποιούνται. Το intelligence είναι το επίπεδο στο οποίο η ίδια η οργανωτική δομή προσαρμόζεται σε ό,τι απαιτούν οι εφαρμογές AI, αντί να πρέπει η AI να προσαρμόζεται σε μια δομή που δεν έχει χτιστεί για αυτό.

Πού βρίσκεστε τώρα το βλέπετε μόνο όταν βαθμολογούν περισσότεροι άνθρωποι

Το δύσκολο σε αυτή τη διάσταση είναι ότι η εικόνα που έχει ο CEO για τον δικό του οργανισμό σπάνια συμπίπτει με την εικόνα του COO ή του IT manager. Ο ένας πιστεύει ότι υπάρχει σαφής ιδιοκτησία· ο άλλος δεν ξέρει σε ποιον πρέπει να απευθυνθεί. Γι' αυτό η μέτρηση λειτουργεί με έναν γύρο plot: περισσότερα άτομα βαθμολογούν ξεχωριστά, και η διασπορά μεταξύ των απαντήσεών τους γίνεται ορατή. Αυτή η διασπορά είναι συχνά πιο ενημερωτική από τον μέσο όρο. Ένας οργανισμός όπου όλοι βαθμολογούν χαμηλά, τουλάχιστον ξέρει πού βρίσκεται. Ένας οργανισμός όπου οι βαθμολογίες διαφέρουν πολύ, έχει άλλο πρόβλημα: δεν υπάρχει κοινή εικόνα για τη δική του ετοιμότητα, και αυτό από μόνο του είναι ήδη ένδειξη ότι το επίπεδο είναι χαμηλότερο από όσο υποδηλώνει η υψηλότερη βαθμολογία.

Τι απαιτεί ένα υψηλότερο επίπεδο

Η άνοδος κατά ένα επίπεδο στη διάσταση οργάνωση δεν εξαρτάται από επένδυση σε λογισμικό ή νέο τμήμα. Εξαρτάται από το αν έχει οριστεί κάποιος που φέρει την ευθύνη για τις πρωτοβουλίες AI, από το αν υπάρχει διαδικασία με την οποία μπορεί να αξιολογηθεί ένα πιλοτικό πρόγραμμα πριν προχωρήσει περαιτέρω, και από το αν οι άνθρωποι που εργάζονται με εφαρμογές AI ξέρουν σε ποιον μπορούν να απευθυνθούν. Σε ορισμένους οργανισμούς αυτό είναι ζήτημα καταγραφής κάτι που ήδη υπάρχει άτυπα. Σε άλλους οργανισμούς αυτή η δομή απουσιάζει εντελώς, και η άνοδος κατά ένα επίπεδο σημαίνει ότι πρέπει πρώτα να ληφθεί απόφαση για ποιος είναι αρμόδιος για τι — μια απόφαση που δεν μπορεί να αφεθεί σε ένα εργαλείο.

Αυτή η διάσταση δεν στέκεται μόνη της. Ό,τι αποφασίζει ο οργανισμός για την ιδιοκτησία αγγίζει ό,τι απαιτείται στον τομέα του απορρήτου και της ασφάλειας, γιατί χωρίς έναν ορισμένο υπεύθυνο παραμένει ασαφές ποιος δίνει άδεια για πρόσβαση σε ευαίσθητα δεδομένα. Αγγίζει επίσης τους ανθρώπους και τις δεξιότητες, επειδή μια διαδικασία χωρίς ανθρώπους ικανούς να την εκτελέσουν παραμένει μια διαδικασία στα χαρτιά. Και αγγίζει την ηθική, επειδή τα ερωτήματα για την ευθύνη σε ένα μη αναμενόμενο αποτέλεσμα είναι ακριβώς τα ερωτήματα που μοιράζονται αυτές οι δύο διαστάσεις. Η σειρά εδώ δεν είναι ζήτημα προτίμησης: οι θεμελιώδεις διαστάσεις όπως η οργάνωση προηγούνται των εξαρτημένων, απλά επειδή πρέπει να υπάρχει διαδικασία λήψης αποφάσεων πριν υπάρξει κάτι να αποφασιστεί.

Τι δεν απαντά αυτό

Αυτή η μέτρηση δεν λέει τίποτα για ποιο μέρος της εργασίας στον οργανισμό σας είναι κατάλληλο για AI, και επίσης τίποτα για τι σας κοστίζει αυτή η εργασία τώρα. Μετρά αν ο οργανισμός μπορεί να στηρίξει την AI — όχι τι μπορεί να αναλάβει η AI. Αυτό είναι άλλο ερώτημα, με άλλο εργαλείο: η σκανάρισμα εργασίας (werkscan) του FTE TO AI υπολογίζει ανά εργασία ποιο μέρος της μπορεί να αναληφθεί από την AI, με βάση τον τρόπο που είναι σήμερα δομημένη η εργασία. Αυτές οι δύο εικόνες — τι μπορεί να στηρίξει ο οργανισμός και τι μπορεί να αποδώσει η εργασία — πρέπει να τις συνδυάσετε μόνο όταν γνωρίζετε πού βρίσκεστε και στις δύο.

Το εργαλείο βρίσκεται υπό κατασκευή