W wielu salach zarządu rozmowa o AI prędzej czy później schodzi na temat tempa. Jeden członek zarządu chce przyspieszać, drugi przyhamowuje, i nikt nie może precyzyjnie wskazać, skąd wynika ta różnica w postrzeganiu. Nie dlatego, że nikomu nie chce się dojść do porozumienia. Dlatego, że nie istnieje wspólny obraz tego, gdzie organizacja obecnie się znajduje. Bez tego obrazu każde stanowisko dotyczące tempa jest opinią, a opinie trudno pogodzić. Dlaczego Państwa dyrekcja nie zgadza się co do tempa AI opisuje ten wzorzec bardziej szczegółowo; ta strona dotyczy sposobu pracy, który coś z tym robi.
Pomiar dojrzałości hybridresourcing nie przeciwstawia jednej opinii innej opinii. Zestawia siedem wymiarów — w tym organizację, infrastrukturę IT i zarządzanie danymi — i dla każdego wymiaru określa poziom: baseline, foundation, activation, insight lub intelligence. Nie daje to oceny ambicji, lecz opis tego, gdzie organizacja aktualnie się znajduje, wymiar po wymiarze.
Najważniejsza jest przy tym kolejność. Wymiary fundamentalne mają pierwszeństwo przed zależnymi, nie dlatego, że to jest preferencja, ale dlatego, że tak to działa. Organizacja, która w zakresie zarządzania danymi znajduje się jeszcze na poziomie baseline, nie może na wymiarze zależnym osiągnąć poziomu activation, niezależnie od tego, jak bardzo zarząd by tego chciał. Pomiar ujawnia tę zależność, a nie ją zakłada.
Element, który najbardziej zmienia rozmowę o tempie, to runda plotowania. Kilka osób z organizacji — zarząd, dyrekcja, a często też osoby faktycznie wykonujące pracę — ocenia te same siedem wymiarów niezależnie od siebie. Tylko po tym oceny są zestawiane obok siebie.
Co wtedy staje się widoczne, to rozproszenie. Nie jedna liczba, ale szereg szacunków, które się rozchodzą, i to właśnie te różnice są punktem, w którym rozmowa normalnie się zatrzymuje. Jeśli CEO ocenia wymiar zarządzania danymi na poziomie insight, a CIO na poziomie foundation, to ta różnica nie jest już atmosferą na spotkaniu. To liczba, która wymaga wyjaśnienia. Czemu jedna osoba ocenia wyżej niż druga? Jakie założenie leży pod tym spodem? Runda plotowania przenosi rozmowę z tempa na założenia, a założenia można sprawdzić.
Pomiar nie określa tempa. Nie daje porady dopasowanej do sytuacji, żadnej rekomendacji co do tego, co organizacja powinna teraz zrobić, ani żadnej prognozy co do tego, jak długo potrwa przejście z jednego poziomu na inny. To zależy od zbyt wielu czynników, których pomiar nie znaje — kontekstu sektorowego, dostępnej pojemności, wcześniejszych inwestycji — aby można było na ten temat wypowiedzieć się w sposób bardziej niż zgadywanie.
Pomiar nie gwarantuje też niczego co do wyników. Wysoki wynik na jakimś wymiarze mówi coś o aktualnym stanie, a nie o tym, co organizacja z tym zrobi lub co to przyniesie. A pomiar jest zdjęciem chwili; starzeje się. Jak często pomiar dojrzałości musi być powtarzany zajmuje się pytaniem, jak długo wynik jest wiarygodny, a odpowiedź brzmi: krócej, niż zarządy często się tego oczekują, zwłaszcza w organizacjach, które właśnie zaczęły zmiany.
Czego pomiar również nie robi, to uczynienia rozmowy zbędną. Przenosi rozmowę na miejsce, w którym jest bardziej produktywna, ale zarząd i dyrekcja wciąż muszą ją same przeprowadzić — ze sobą, na temat rozproszenia, które ujawnia runda plotowania.
Niski wynik na jednym z fundamentalnych wymiarów nie jest negatywną oceną. To opis tego, gdzie organizacja się znajduje, i ten opis wymaga decyzji: najpierw budować, czy jednak iść dalej pomimo ryzyka. Jakie dwa scenariusze towarzyszą niskiemu wynikowi wyjaśnia, jakie dwie ścieżki wtedy się otwierają, bez przedstawiania jednej jako lepszej od drugiej. To też jest powód, dla którego ten pomiar nie daje porady: która ścieżka jest odpowiednia, to rozstrzygnięcie, które należy do samej organizacji, a nie do instrumentu, który tylko mierzy.
Warto przy tym zachować wyraźne rozróżnienie między tym, co ten pomiar robi, a czego nie robi. Jaka jest różnica między niesieniem AI a przejęciem przez AI czyni to rozróżnienie wyraźnym: ten pomiar dotyczy zdolności do niesienia, a nie tego, jakie zadania AI mogłoby przejąć. Kto patrzy jedynie na okno czatu, aby ustalić, czy organizacja jest gotowa, przeoczy większość tego, co jeszcze musi być zbudowane — czego Państwo nie widzą, jeśli znają tylko okno czatu pokazuje, co pozostaje poza tym.
Pomiar dojrzałości, wraz z rundą plotowania, jest wciąż w fazie rozwoju. Kto już teraz chciałby z tego skorzystać, może zapisać się na listę oczekujących; nie istnieje jeszcze instrument, który dziś jest gotowy do wypełnienia. Jeśli Państwo chcieliby już teraz wiedzieć, jak dojrzała wydaje się Państwa organizacja w tym momencie, to jak dojrzała jest Państwa organizacja w zakresie AI daje pierwszą orientację, bez precyzji pełnego pomiaru.
Jak tylko jasne staje się, czy organizacja może nieść AI, pozostaje jeszcze osobne pytanie: co AI w tej organizacji faktycznie może przejąć. To jest inny pomiar, z inną skalą. Skan pracy FTE TO AI wylicza dla każdego zadania, jaka część pracy może zostać przejęta przez AI, na podstawie zadań tak, jak są obecnie wykonywane. Tam gdzie ta strona dotyczy gotowości, skan pracy dotyczy treści — i obie odpowiedzi są potrzebne, zanim rozmowa o tempie stanie się naprawdę konkretna.
Vraag maar wat er moet staan voordat AI in uw organisatie kan landen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.