Σε πολλές αίθουσες διοίκησης, η συζήτηση για την AI καταλήγει αργά ή γρήγορα στο θέμα του ρυθμού. Ένα μέλος του διοικητικού συμβουλίου θέλει να επιταχύνει, ένα άλλο φρενάρει, και κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει επακριβώς από πού προέρχεται η διαφορά αντίληψης. Αυτό δεν συμβαίνει επειδή δεν θέλουν να συμφωνήσουν. Συμβαίνει επειδή δεν υπάρχει κοινή εικόνα για το πού βρίσκεται τώρα ο οργανισμός. Χωρίς αυτή την εικόνα, κάθε άποψη για τον ρυθμό είναι απλώς μια γνώμη, και οι γνώμες είναι δύσκολο να συμφωνηθούν. Το Γιατί η διεύθυνσή σας διαφωνεί για τον ρυθμό της AI περιγράφει αυτό το μοτίβο με περισσότερη λεπτομέρεια· αυτή η σελίδα αφορά τη μέθοδο εργασίας που το αντιμετωπίζει.
Η μέτρηση ωριμότητας της hybridresourcing δεν αντιπαραθέτει μια γνώμη σε μια άλλη γνώμη. Τοποθετεί επτά διαστάσεις δίπλα-δίπλα — μεταξύ άλλων οργάνωση, υποδομή IT και διαχείριση δεδομένων — και καθορίζει για κάθε διάσταση ένα επίπεδο: baseline, foundation, activation, insight ή intelligence. Αυτό δεν παράγει κρίση σχετικά με τη φιλοδοξία, αλλά μια περιγραφή του πού βρίσκεται ο οργανισμός αυτή τη στιγμή, διάσταση προς διάσταση.
Το σημαντικότερο εδώ είναι η σειρά. Οι θεμελιώδεις διαστάσεις προηγούνται των εξαρτημένων, όχι επειδή αυτό είναι προτίμηση, αλλά επειδή είναι η σειρά με την οποία λειτουργεί η διαδικασία. Ένας οργανισμός που βρίσκεται ακόμη σε επίπεδο baseline στη διαχείριση δεδομένων δεν μπορεί να επιτύχει επίπεδο activation σε μια εξαρτημένη διάσταση, όσο και να το θέλει το διοικητικό συμβούλιο. Η μέτρηση κάνει αυτή την εξάρτηση ορατή αντί να την υποθέτει.
Το στοιχείο που αλλάζει περισσότερο τη συζήτηση για τον ρυθμό είναι ο γύρος αποτύπωσης (plot-ronde). Πολλά άτομα από τον οργανισμό — διοικητικό συμβούλιο, διεύθυνση, και συχνά και άτομα που εκτελούν πραγματικά την εργασία — βαθμολογούν τις ίδιες επτά διαστάσεις ανεξάρτητα το ένα από το άλλο. Μόνο μετά συγκρίνονται οι βαθμολογίες μεταξύ τους.
Τότε γίνεται ορατή η διασπορά. Όχι ένας αριθμός, αλλά μια σειρά εκτιμήσεων που διαφέρουν, και αυτές οι διαφορές είναι ακριβώς το σημείο όπου η συζήτηση συνήθως κολλάει. Αν ο Διευθύνων Σύμβουλος εκτιμά τη διάσταση της διαχείρισης δεδομένων σε επίπεδο insight και ο Διευθυντής Πληροφορικής σε επίπεδο foundation, τότε αυτή η διαφορά δεν είναι πλέον μια ατμόσφαιρα στη συνάντηση. Είναι ένας αριθμός που απαιτεί εξήγηση. Γιατί ο ένας βαθμολογεί υψηλότερα από τον άλλο; Ποια υπόθεση βρίσκεται από πίσω; Ο γύρος αποτύπωσης μεταθέτει τη συζήτηση από τον ρυθμό στις υποθέσεις, και οι υποθέσεις μπορούν να ελεγχθούν.
Η μέτρηση δεν καθορίζει ρυθμό. Δεν παρέχει εξατομικευμένη συμβουλή, ούτε σύσταση για το τι θα έπρεπε να κάνει τώρα ο οργανισμός, ούτε πρόβλεψη για το πόσο χρόνο χρειάζεται για να μεταβεί από ένα επίπεδο σε άλλο. Αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που η μέτρηση δεν γνωρίζει — το πλαίσιο του κλάδου, τη διαθέσιμη χωρητικότητα, προηγούμενες επενδύσεις — για να μπορεί να δώσει μια δήλωση που είναι περισσότερο από μαντεψιά.
Η μέτρηση δεν εγγυάται τίποτα ούτε για τα αποτελέσματα. Μια υψηλή βαθμολογία σε μια διάσταση λέει κάτι για την τρέχουσα κατάσταση, όχι για το τι θα κάνει ο οργανισμός με αυτήν ή τι θα αποφέρει. Και η μέτρηση είναι μια στιγμιαία εικόνα· παλιώνει. Το Πόσο συχνά πρέπει να επαναλαμβάνεται μια μέτρηση ωριμότητας εξετάζει το ερώτημα πόσο διαρκεί μια βαθμολογία, και η απάντηση είναι: λιγότερο απ' όσο συχνά περιμένουν τα διοικητικά συμβούλια, ειδικά σε οργανισμούς που μόλις ξεκίνησαν να αλλάζουν.
Κάτι που η μέτρηση επίσης δεν κάνει είναι να καθιστά τη συζήτηση περιττή. Μεταθέτει τη συζήτηση σε ένα σημείο όπου είναι πιο παραγωγική, αλλά το διοικητικό συμβούλιο και η διεύθυνση πρέπει ακόμη να τη διεξάγουν οι ίδιοι — μεταξύ τους, για τη διασπορά που αποκαλύπτει ο γύρος αποτύπωσης.
Μια χαμηλή βαθμολογία σε μία από τις θεμελιώδεις διαστάσεις δεν είναι αρνητική κρίση. Είναι μια περιγραφή του πού βρίσκεται ο οργανισμός, και αυτή η περιγραφή απαιτεί μια απόφαση: πρώτα να χτίσει, ή να προχωρήσει παρά τον κίνδυνο. Το Ποια δύο σενάρια αντιστοιχούν σε μια χαμηλή βαθμολογία εξηγεί ποιες δύο διαδρομές ανοίγονται εκεί, χωρίς η μία να παρουσιάζεται ως καλύτερη από την άλλη. Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο αυτή η μέτρηση δεν δίνει συμβουλή: ποια διαδρομή ταιριάζει είναι μια στάθμιση που ανήκει στον ίδιο τον οργανισμό, όχι σε ένα εργαλείο που απλώς μετρά.
Εδώ είναι καλό να διατηρηθεί σαφής η διάκριση μεταξύ αυτού που κάνει αυτή η μέτρηση και αυτού που δεν κάνει. Το Ποια είναι η διαφορά μεταξύ να «φέρει» κανείς την AI και να την «αναλάβει» κάνει αυτή τη διάκριση ρητή: αυτή η μέτρηση αφορά τη φέρουσα ικανότητα, όχι ποιες εργασίες θα μπορούσε να αναλάβει η AI. Όποιος κοιτάζει μόνο ένα παράθυρο συνομιλίας για να καθορίσει αν ο οργανισμός είναι έτοιμος, χάνει το μεγαλύτερο μέρος αυτού που πρέπει ακόμη να χτιστεί — το Τι δεν βλέπετε αν γνωρίζετε μόνο το παράθυρο συνομιλίας δείχνει τι βρίσκεται έξω από αυτό.
Η μέτρηση ωριμότητας, συμπεριλαμβανομένου του γύρου αποτύπωσης, βρίσκεται ακόμη σε ανάπτυξη. Όποιος θέλει να χρησιμοποιήσει κάτι από αυτό τώρα, μπορεί να εγγραφεί στη λίστα αναμονής· δεν υπάρχει ακόμη εργαλείο έτοιμο σήμερα για συμπλήρωση. Αν θέλετε ήδη να γνωρίζετε πόσο ώριμος φαίνεται ο οργανισμός σας αυτή τη στιγμή, το Πόσο ώριμος είναι ο οργανισμός σας όσον αφορά την AI δίνει μια πρώτη κατεύθυνση, χωρίς την ακρίβεια της πλήρους μέτρησης.
Μόλις γίνει σαφές αν ο οργανισμός μπορεί να φέρει την AI, παραμένει ανοιχτό ένα ξεχωριστό ερώτημα: τι μπορεί πράγματι να αναλάβει η AI εντός αυτού του οργανισμού. Αυτή είναι μια διαφορετική μέτρηση, με διαφορετική κλίμακα. Η σάρωση εργασιών (werkscan) της FTE TO AI υπολογίζει ανά εργασία ποιο μέρος της δουλειάς μπορεί να αναλάβει η AI, με βάση τις εργασίες όπως εκτελούνται σήμερα. Ενώ αυτή η σελίδα αφορά την ετοιμότητα, η σάρωση εργασιών αφορά το περιεχόμενο — και οι δύο απαντήσεις είναι απαραίτητες πριν η συζήτηση για τον ρυθμό γίνει πραγματικά συγκεκριμένη.
Vraag maar wat er moet staan voordat AI in uw organisatie kan landen.
Answers come from this site’s knowledge base. Not tailored advice, and not a scan of your company.